"Kaisar punika Caesar, lan Gusti Allah minangka Gusti Allah": tegesipun phraseology lan sejarahipun

Mbokmenawa, saben wektu uripku aku krungu statement: "Kaisar punika Kaisar punika, lan Gusti Allah punika Gusti Allah." Nanging, ora saben wong mangerteni makna kalimat iki. Utamane sawetara wong sing ngerti sejarah muncule frasa swiwi iki.

Apa tegese "Gusti Allah punika Gusti Allah, Sang Nata Agung punika Kaisar"

Sanajan ana variasi saka pernyataan kasebut, ing sumber asline kasebut: "Sebutna Caesar marang Kaisar lan Gusti Allah marang Gusti Allah". Istilah fraseologi ditransmisikan kanthi pitulung liyane, ora ana gunane sing disebutake: "Kanggo saben dhewe." Kadhangkala tegesé frase kasebut dianggep minangka saben wong kudu nduweni apa sing dikarepake (kang mestine).

Caesar - sapa sing iki?

Sadurunge mangerteni sejarah munculé frase kasebut, perlu kanggo njlentrehake sing diarani Kaisar lan apa sing kudu diwènèhaké marang wong.

Minangka sampeyan ngerti, kaisar Romawi pisanan yaiku pamimpin militèr sing gedhe lan pemikirane Julius Caesar. Sawise iku, Kekaisaran Romawi ora bisa bali menyang republik kasebut. Sawisé Julius Caesar dhèwèké tansah dipimpin déning kaisar. Wiwit padha ngajeni pamimpin pisanan judhul iki, wong pisanan nambah jeneng Guy Julius - "Caesar" - kanggo jeneng jenenge.

Sawetawis sawetara taun, tembung "Caesar" saka jeneng dhewe dadi jeneng umum - sinonim kanggo "kaisar". Wiwit, ing Roma, saben panguwasa diarani Kaisar.

Saka basa Latin sing dipituturake ing Kakaisaran Romawi, tembung "Caesar" migrasi marang wong liya. Nanging, tembung Latin "caesar" ing negara liya dibaca nganggo cara sing béda, amarga huruf "c" diarani kaya [k] kanggo sawetara, nanging kanggo wong liya minangka [c], lan " S]. Amarga iki ing basa liya tembung "Caesar" diucapake "Caesar", utamane ing Slavik, sanajan loro varian kasebut digunakake. Miturut cara, ing salawase taun, "Kaisar" dadi "raja" - mula banjur nimbali panggedhene, kayadene ing Kekaisaran Romawi.

Sapa sing kandha: "Kanggo Gusti Allah - marang Gusti Allah, marang Kaisar iku dadi Kaisar"?

Sawise mangerteni, Kaisar - sing, perlu kanggo njlentrehake penulis saka tembung sing misuwur. Iku belongs kanggo Yesus Kristus - salah sijine kepribadian paling misuwur ing sajarah manungsa.

Sejarah munculna fraseologi

Minangka ngerti, ing wektu Yesus urip, tanah air wis ditaklukake dening wong-wong Romawi lan dadi salah sawijining propinsi. Lan senadyan para penjajah ngatur manawa wong Israel cukup becik, ngurmati budaya lan agama, keturunan Abraham ngimpi mbebasake diri. Mulane, secara periodik ana konspirasi lan insurrections. Nanging panguwasa Romawi bisa nyekel wong-wong mau. Senadyan mangkono, gething marang wong-wong sing manggon ing antarane wong-wong sing kuwat. Wong Farisi ngerti babagan iki - salah sawijining organisasi religius sing paling kuat saka wong Yahudi, sing nate ngurmati rakyat lan asring duweni kekuwatan.

Ing wektu nalika Yesus asring ngundhangake lan nindakake mukjizat, ing wektu sing cendheg Panjenengané éntuk pangwasa sing gedhé marang wong-wong mau, lan wong-wong Farisi wiwit padha iri marang Panjenengané. Mulane, sawetara wakil sing padha ngupayakake cara kanggo ngrusak "pesaing" ing mata masyarakat.

Kanggo mburi iki, Gusti Yesus nyetel macem-macem pitunjuk lan takon pitakonan angel. Salah sijine yaiku ngenani pajak: apa perlu kanggo mbayar pajeg marang Kaisar. Ngandika pitakonan kuwi, salah sijining wong Farisi sing ngarep-arep supaya nyekel Sang Kristus kanthi pangandikane. Sawise kabeh, yen Panjenengane dadi sisihane wong-wong lan jawaban "Ora, ora mbayar", wong-wong Farisi bakal bisa ngumumake marang wong sing mbalela lan menehi wong-wong mau marang wong-wong Rum. Yen Gusti Yesus setuju yen pajak marang wong-wong Romawi sing ora dikepengini isih perlu dibayar, wong-wong bakal ngiwa saka Panjenengane.

Nanging, kaya sing dituduhake ing Kitab Suci, Kristus bisa maca pikiran lan ndeleng maksud manungsa. Ningali tujuan bener saka pitakonan sing angel, Panjenenganipun nyuwun menehi dhuwit marang Panjenengane. Lan dheweke takon marang wong sing takon pitakonan, sing profil digambar ing kono.

Wong Farisi sing bingung mau mangsuli yèn Caesar (Kaisar). Gusti Yesus banjur ngandika marang wong mau: "Menehi Kaisar dadi Kaisar lan Gusti Allah minangka Allahe."
Tegesé fraseologi ing sajrone tlatah kasebut pancen perlu kanggo menehi apa wae sing kudu dikarepake. Kaisar punika koin koin kaliyan pasuryanipun, ingkang dipuntepangaken wonten ing tanah jawi, lan Gusti Allah - pujian lan ketaatan.

Ngendi lan ing kahanan apa sing kasebut ing tembung kasebut pisanan?

Kathah kathah ingkang nyariosaken bab idiom "Kaisar Caesar, lan Gusti Allah - Gusti Allah". Makna tembung frasa, penulis lan sejarah katon saiki dikenal. Iku perlu kanggo njlentrehake persis ing ngendi tembung kasebut kasebut. Mesthi, ing Kitab Suci. Kene babagan urip Kristus, uga tumindak marang sakabehe papat injil. Ing kono, murid-murid kanthi tembung dhewe nyoba nggambar apa sing dielingake Guru. Ing telu saka papat Injil, crita sing meh podho babagan tampilan idiom "Menehi kanggo Kaisar punika Sang Kaisar lan kanggo Gusti Allah iku Gusti Allah." Makna frasaologi ing sumber kasebut uga padha.

Pengecualian punika Injil papat Yohanes Rasul, ing ngendi ora ana nyebutake acara kasebut.

Antarane teolog kasebut ana versi sing nggambarake deskripsi meh padha saka acara sing padha karo wong sing beda ing panggonan sing beda. Punika pitados bilih ing wekdal Kristus wonten buku ingkang alit ing pundhi tesis-tesis utama khotbah-khotbah Yesus dipunserat, nanging ing wekdal punika kélangan. Nalika nulis buku Injil, murid-murid kasebut ngutip kutipan saka kitab iki, ing ngendi mungkin, ana ukara sing misuwur, "menehi Caesar kanggo Kaisar lan Gusti Allah marang Gusti Allah". Nanging, téori iki tundhuk kritikan sing cetha, amarga ora mungkin buku sing penting kuwi mung bisa ilang.

Wis meh rong puluh abad wis liwati wiwit Kristus ngandika tembung sing misuwur: "Menehi kanggo Kaisar - Caesar, lan kanggo Gusti Allah - Gusti Allah." Nilai frase sajrone tahun kasebut tetep ora owah, kaya sing ditindakake kanthi tembung-tembung sing bener.