Basa sastra iku ... Sajarah kesusastraan sastra Rusia

Sastra kesusastraan yaiku salah sawijining basa sing tinulis saka wong tartamtu, lan kadhangkala uga akeh. Dadi, ing basa iki ana sekolah, nulis lan komunikasi saben dinten, dokumen bisnis resmi, karya ilmiah, fiksi, jurnalisme, lan kabeh manifestasi seni liyane sing ditulis kanthi lisan, biasane ditulis, nanging kadhangkala lisan . Mulane, wangun-wangun sastra lisan lan buku tulis saka basa sastra beda-beda. Interaksi, korélasi, lan kemunculane padha tundhuk marang sawetara aturan sejarah.

Konsep beda saka konsep kasebut

Sastra sastra iku sawijining fenomena sing bisa dipahami dening ilmuwan sing beda. Sawetara pracaya iku basa nasional, mung digawe dening tuan tembung, yaiku, panulis. Pendukung pendekatan iki tegese utamane konsep saka sawijining basa sastra, nuduhake wektu anyar, lan bebarengan karo wong-wong sing nganggo fiksi sing apik. Miturut wong liya, basa sastra minangka buku, ditulis, sing nulak wicara urip, yaiku, basa sing diucapake. Asil interpretasi iki yaiku basa-basa ing endi penulisan iku lawas. Liyane isih pracaya manawa iki minangka basa sing sah kanggo masyarakat tartamtu, ora kaya jargon lan dialek, sing ora duwe validitas umum. Sastra sastra tansah dadi asil kegiatan kreatif masarakat bebarengan. Iki minangka gambaran singkat konsep iki.

Hubungan karo dialèk beda

Perhatian khusus kudu dibayar kanggo interaksi lan korélasi dialèk lan basa sastra. Dasar-dasar sajarah dialek-dialek tartamtu luwih stabil, luwih angel kanggo basa sastra kanggo nggabungake linguistik kabeh anggota sawijining bangsa. Dadi dialek adoh kasil nglumpukake kesusastraan umum ing macem-macem negara, kayata ing Indonesia, Italia.

Konsep iki uga berinteraksi karo gaya basa sing ana ing wates-watese basa. Kathah macem-macem, sing wis dikembangake kanthi historis lan ing ngendi ana karakteristik. Sawetara wong bisa diulang ing gaya beda, nanging fungsi unik lan kombinasi fitur tartamtu mbedakake siji gaya saka liyane. Dina iki, akeh penutur nggunakake formulir colloquial lan colloquial.

Bedane karo perkembangan sastra ing antarane wong-wong sing beda-beda

Ing Abad Pertengahan, uga ing Times Modern, sajarah kesusastraan dikembangake beda ing antarane wong-wong sing beda kanthi cara sing beda. Misale, conto, peran sing dimainke nganggo basa Latin ing budaya kaum Jermanik lan Romawi nalika jaman Abad Pertengahan, fungsi sing dimainake ing basa Prancis ing Inggris sadurunge wiwitan abad kaping-14, interaksi basa Latin, Ceko, Polandia ing abad kaping-16, lan liya-liyane.

Perkembangan basa Slavik

Ing jaman nalika bangsa dibentuk lan berkembang, kesatuan norma sastra berkembang. Paling asring iki kedadeyan ing wiwitan, nanging kadhangkala prosès bisa ditindakake kanthi bebarengan ing tulisan lan lisan. Ing negara Rusia ing abad 16-17, karya iki bisa ngononisasi lan ngrampungake norma-norma basa negara bisnis bebarengan karo syarat seragam saka Moskow kolokal. Proses sing padha dumadi ing negara-negara Slavia, ing ngendi basa sastra aktif. Kanggo basa Serbia lan Bulgaria, kurang karakteristik, amarga ing Serbia lan Bulgaria ora ana kondisi sing kondhang kanggo pangembangan bisnis clerical lan basa negara ing basis nasional. Basa Rusia bebarengan karo basa Polandia lan sawetara Basa Ceko minangka conto saka basa sastra Slavia nasional, sing terus dikawruhi karo kitab kuna.

Basa nasional , sing wis dadi tradisi lawas , yaiku basa Serbia-Kroasia, lan uga minangka basa Ukraina. Kajaba iku, ana basa Slavia sing ora berkembang terus-terusan. Ing tahap tartamtu, pangembangan iki diganggu, supaya mupangatake fitur basa nasional ing negara-negara tartamtu mbebayani karo tradisi kuno, sing ditulis ing jaman kuna utawa ing pungkasan - iku basa Makedonia lan Belarusia. Ayo kita nimbang luwih rinci babagan sejarah basa sastra ing negara kita.

Sajarah saka basa sastra Rusia

Sing paling tuwa saka monumen sastra, sing wis bertahan, tanggal bali menyang abad kaping 11. Proses transformasi lan pambentukan basa Rusia ing abad 18-19 dumadi ing basis kanggo nentang basa Prancis - basa bangsawan. Ing karya-karya klasik literatur Rusia , kemungkinan-kemungkinanipun sinau kanthi aktif, wangun linguis anyar dipuntepangaken. Para panulis nandhesake kasugihan lan nunjukake kaluwihan sing ana hubungane karo basa manca. Pertengkaran asring muncul ing masalah iki. Conto, umpamane, perselisihan antara Slavophils lan Westerners. Mengko, ing wektu Uni Sovyèt, ditekan menawa basa kita minangka basa sing mbangun komunisme, lan sajrone masa pamaréntahan Stalin, malah kampanye sing dilakoni kanggo mungkasi kosmopolitanisme ing literatur Rusia. Lan ing wektu saiki, sajarah basa sastra Rusia ing negara kita terus dibentuk, amarga transformasi kasebut terus dumadi.

Seni rakyat lisan

Folklore ing wangun sayings, proverbs, epics, dongeng bali menyang sajarah. Wangun seni rakyat lisan diterusake saka generasi ke generasi, saka tutuk-tutuk, lan isi kasebut dipoles, sing mung kombinasi paling stabil, lan formulir basa diupdate kaya basa sing dikembangake.

Lan sawise ditulis, kreativitas lisan terus ana. Kanggo folklor ing jaman modern ditambahake kutha lan digunakake, uga maling (sing, kemah pakunjaran) lan tentara. Seni rakyat lisan saiki wis paling akeh dituduhake ing anekdot. Uga mengaruhi basa sastra ditulis.

Kepiye cara basa sastra berkembang ing Rus Kuno?

Penyebaran lan introduksi nulis ing Rusia, sing nyebabake pembentukan basa sastra, biasane digandhengake karo jeneng Cyril lan Methodius.

Ing Novgorod lan kutha-kutha liyané ing abad ka-11 lan ka-15, aksara kulit Birch ana ing proses kasebut. Sebagéan gedhé sing isih ana yaiku aksara pribadi, sing nduwèni sipat bisnis, uga dokumen kayata cathetan pengadilan, pedagang, kuitansi, wasiat. Ana uga folklore (manual ing kluwarga, teka-teki, lelucon sekolah, konspirasi), teks sastra lan gerejawi, uga cathetan sing ana ing alam pendidikan (tulisan lan lukisan anak, latihan sekolah, gudang, alfabet).

Diprodhuksi ing taun 863 dening sedulur Methodius lan Cyril, Gréja Slavonik skrip didhasarake ing basa kayata Slavonia Lawas, sing uga asalé saka dialèk Slavia Kidul, utawa luwih saka basa Bulgaria Kuno, dialèk basa Makedonia. Kegiatan sastra saka sedulur-sedulure iki utamane ana ing nerjemahake buku-buku Perjanjian Lama lan Anyar. Murid-muridé ditransfer saka basa Yunani menyang Slavik Gréja saka buku agama. Sawetara sarjana percaya yen Cyril lan Methodius ngenalake Glagoliticus, ora Cyrillic, lan sing terakhir wis dikembangake dening murid-murid.

Gereja Slavia

Basa kitab kasebut, lan ora obrolan, yaiku Slavia Gréja. Iku nyebar antarane akeh bangsa Slavia, ing ngendi iku minangka basa budaya gereja. Sastra Slavia Gréja nyebar ing Moravia antarane Slavia Kulon, Rumania, Bulgaria lan Serbia - ing sisih kidul, ing Republik Ceko, Kroasia, Wallachia, lan ing Rusia kanthi adopsi Kristen. Basa Gereja Slavonia beda banget karo basa sing dienggo, teks-teks kasebut tundhuk marang owah-owahan korespondensi kasebut, mula alon-alon diriradi. Tembung kasebut nyedhaki Rusia, wiwit nggambarake karakteristik karakteristik dialek lokal.

Buku-buku gramatikal pisanan disusun taun 1596 dening Lavrenty Zinani lan ing taun 1619 dening Meletiy Smotrytsky. Ing pungkasan abad kaping 17, proses pambentukan sawijining basa minangka Slavik Gréja sabeneré rampung.

Abad kaping 18 - reformasi basa sastra

M.V. Lomonosov ing abad kaping-18 damel reformasi paling penting ing basa sastra ing negara kita, uga sistem bilingual. Panjenenganipun nyerat ing taun 1739 minangka surat ingkang dipundamel dhumateng prinsip-prinsip dhasar. Lomonosov, polemik karo Trediakovsky, nyerat perlu nggunakake kemampuan bahasa kita, tinimbang ngetrapake saka rencana liya. Miturut Mikhail Vasilyevich, ayat-ayat bisa ditulis ing macem-macem titik: disyllabic (trochee, iamb), trisyllabic (amphibrachia, anapeste, dactyl), nanging dheweke percaya yen divisi dadi spondei lan pyrrhic salah.

Kajaba iku, Lomonosov uga nyusun grammar ilmiah saka basa Rusia. Panjenenganipun nerangake ing bukuné kemungkinan lan kasugihané. Grammar diterbitake kaping 14 lan pungkasan dadi basis karya liya - gramatikal Barsov (ditulis taun 1771), sing dadi murid saka Mikhail Vasilyevich.

Basa sastra modern ing negara kita

Penciptake yaiku Alexander Pushkin, karyané minangka puncak literatur ing negara kita. Tesis iki isih relevan, sanajan liwat rong atus taun basa iki wis ngalami owah-owahan gedhene, lan saiki ana bedane gaya modern antarane basa modern lan basa Pushkin. Senadyan kasunyatan bilih norma-norma basa sastra modern wis diganti dina iki, kita isih mikirake tuladha karya Alexander Sergeevich.

Penyair, piyambakipun, nedahaken peran utami ing pambentukan basa sastra N. Karamzin, awit panulis lan sejarawan sing mulyo iki, miturut Alexander Sergeevich, mbebasake basa Rusia saka pandhita liya lan bali marang kamardikan.